Ik-vertelinstantie of auctoriale vertelinstantie
Bij het boek Een schitterend gebrek van van Arthur Japin wordt gebruik gemaakt van de ik vertelinstantie, daar staat dit:
Zo makkelijk als ik in andere landen van Europa
van de hand in de tand had geleefd zo moeizaam kreeg ik hier voet aan de grond.
Voor de stad waren de gouden tijden voorbij. Er waren veel meer handen dan
banen. Ik had gehoopt in mijn onderhoud te kunnen voorzien door les te geven,
maar in geen van de gegoede families lukte het mij een betrekking te vinden,
zelfs niet waar ik beter Frans sprak dan de huisheer zelf.
je weet gelijk veel van haar, en vooral wat ze zelf denkt. ze heeft door landen gereisd in Europa en alles wat ze verdiende gaf ze gelijk weer uit. Nu is ze ergens aangekomen waar ze weer werk probeert te vinden. Ze wil Frans geven ergens maar dat lukt niet omdat er veel meer concurrentie is.
In het boek De schilder en het meisje van Magriet de Moor wordt gebruik gemaakt van een auctoriale vertelinstantie, er staat dit:
'Vooruit.'
Het meisje gehoorzaamde. Ze kwam door de zijdeur op
de eerste verdieping naar buiten, het schavot op, bij haar bovenarmen
vastgehouden door twee cipiers. Ze was gekleed in het extra goed dat men na
haar duik in het water uit haar reiskistje had genomen, een rode rok,
blauwgrijs onderhemd en een paarsig jak met halflange mouwen. Wel droeg ze nog
haar rendierlaarsjes.
De auctoriale verteller in De
schilder en het meisje is merkbaar aanwezig. Zo geeft de verteller uitleg
over hoe iemand zich voelt na dagenlang opgesloten te hebben gezeten. Hier kom je ook gelijk veel meer te weten over de omgeving en hoe ze eruit ziet
Bij de ik-vertelinstantie kom je dingen over de hoofdpersoon te weten, maar ook gelijk wat ze denkt, terwijl je bij de auctoriale vertelinstantie niet komt te weten wat diegene denkt, en veel meer over de omgeving te weten komt. Daarom vind ik de ik-vertelinstantie fijner omdat je je beter kan inleven in de hoofdpersoon, en soms is het ook spannender, omdat je geen informatievoorsprong hebt, terwijl je dat bij de auctoriale vertelinstantie wel hebt.
Hoi Bart. Het eerste wat mij aan de tekst opvalt is de titel. Daaraan is niet direct te zien welke verwerkingsopdracht je gekozen hebt. Je hebt opdracht 2 gekozen. In de literaire theoriebundel wordt die verder niet aangeduid met een titel. Daarom is het verwarrend dat jij de opdracht wel een titel hebt gegeven. Als je nou ook het nummer van de opdracht erbij had gezegd ,was het al duidelijker geweest. Ook zou je na 'verwerkingsopdracht c' een dubbele punt moeten zetten. Als je dat gedaan, was de titel een stuk leesbaarder geweest.
BeantwoordenVerwijderenEen heel duidelijk alineaverdeling heb je niet. Er zijn een aantal dingen die bij elkaar horen, ook al zijn ze gescheiden door witte regels. Dat had je beter niet kunnen doen, nu heb je niet gelijk door wanneer je overgaat naar een ander tekstdeel.
Een inleiding ontbreekt, wat verwarrend kan zijn. Ik weet nu toevallig wat de opdracht is, omdat ik dezelfde gedaan heb. Voor hetzelfde geld had ik echter een andere gedaan. Dan had ik niet geweten wat hier precies de opdracht is, en dat was verwarrend geweest.
Je begint door van beide tekstfragmenten te vertellen wat de vertelinstanties zijn. Hier geef je dan een uitleg bij, met een voorbeeld uit het fragment. Bij beide tekstfragmenten hou je de uitleg kort, maar toch duidelijk. Dat is erg goed. De aanwezigheid van de stukjes van de fragmenten helpt hier erg bij.
Dan komt het gedeelte waar je je voorkeur voor de ik-vertelinstantie gaat uitleggen. Dat is ook het punt waar je de mist in gaat. Je begint daar met opnieuw vertellen wat een auctoriale- en ik-vertelinstantie zijn. Dit is niet nodig, want dat heb je direct daarvoor ook al gedaan. De echte uitleg is erg kort. Ondanks dat het wel duidelijk is, moet het langer. Het is namelijk het onderwerp van de tekst. Dat moet langer toegelicht worden dan in 3 regels. Dat is erg jammer.
Dan is er nog 1 ding wat mij opvalt aan je tekst. Het citaat uit het tekstfragment van Een Schitterend Gebrek is om de een of andere reden een link, en ook nog eens een link die nergens naartoe leidt. Dit is afleidend en verwarrend. Ik weet niet hoe het komt, maar dit hoort natuurlijk niet zo.
Kortom: dit had beter gekund. De inhoud van je tekst is op veel punten in orde, al is het soms aan de korte kant. Aan de opmaak van je tekst mankeert ook het een en ander. Hou hier in het vervolg meer rekening mee, dat zal je teksten ten goede komen.
Hoi Bart,
BeantwoordenVerwijderenTen eerste wil ik zeggen dat het best rommelig uitziet, er zitten veel witte regels tussen. Je moet ook veel beter letten, waar je een hoofdletter moet zetten zoals bij Je weet gelijk veel van haar, bij de volgende zin moet je geen , zetten want je gaat verder met en. bij de volgende zin ben je weer bij 'ze' een hoofdletter vergeten. In de 1e zin staat er 2 van, maar dat moet 1 van zijn. Jammer, dat je bij het citeren niet aanhalingsteken gebruikt. Bij de zin 'ze wilt...concurrentie is' vind ik een rare zin. Je kon beter schrijven:
Als leraar wilde ze Frans aan de kinderen geven, maar dit kon niet omdat er te veel concurrentie was. Goed van je, om uit te leggen wat auctoriale vertelinstantie is en dat je de verschillen vertelt tussen die de auctoriale verstelinstantie en de ik-verteller. Het is wel aan de korte kant, maar je moet je veel beter aan de hoofdletters en zinsopbouw letten. Dit is normaal, maar ik weet dat je veel beter kunt.