klas 4 verwerkingsopdracht Erik

 

Dit zijn de foto's van de kijkdoos van wout en mij. Deze kijkdoos weergeeft onze verbeelding van de Wollewei. Om te zorgen dat deze doos echt bij het boek past, hebben we de hoofdpersonages (de insecten) er allemaal ingestopt. Zo is de verwaande spin, de wesp van adel maar ook de arrogante mier aanwezig. Links zie je Erik en we hebben expres dit plaatje gekozen omdat hij hier verbaasd kijkt en al zijn avonturen ziet. Verder om de Wollewei echt levendig te maken (wat die dus ook is) hebben we wat bomen, een heuvel, een rivier en een hek toegevoegd.

klas 4 verwerkingsopdracht c beschouwing auctoriale vertelinstantie of ik vertelinstantie

Ik-vertelinstantie of auctoriale vertelinstantie

Bij het boek Een schitterend  gebrek van van Arthur Japin wordt gebruik gemaakt van de ik vertelinstantie, daar staat dit:

Zo makkelijk als ik in andere landen van Europa van de hand in de tand had geleefd zo moeizaam kreeg ik hier voet aan de grond. Voor de stad waren de gouden tijden voorbij. Er waren veel meer handen dan banen. Ik had gehoopt in mijn onderhoud te kunnen voorzien door les te geven, maar in geen van de gegoede families lukte het mij een betrekking te vinden, zelfs niet waar ik beter Frans sprak dan de huisheer zelf.

je weet gelijk veel van haar, en vooral wat ze zelf denkt. ze heeft door landen gereisd in Europa en alles wat ze verdiende gaf ze gelijk weer uit. Nu is ze ergens aangekomen waar ze weer werk probeert te vinden. Ze wil Frans geven ergens maar dat lukt niet omdat er veel meer concurrentie is. 

In het boek De schilder en het meisje van Magriet de Moor wordt gebruik gemaakt van een auctoriale vertelinstantie, er staat dit:

'Vooruit.'
Het meisje gehoorzaamde. Ze kwam door de zijdeur op de eerste verdieping naar buiten, het schavot op, bij haar bovenarmen vastgehouden door twee cipiers. Ze was gekleed in het extra goed dat men na haar duik in het water uit haar reiskistje had genomen, een rode rok, blauwgrijs onderhemd en een paarsig jak met halflange mouwen. Wel droeg ze nog haar rendierlaarsjes.

 De auctoriale verteller in De schilder en het meisje is merkbaar aanwe­zig. Zo geeft de verteller uitleg over hoe iemand zich voelt na dagenlang opgesloten te hebben gezeten. Hier kom je ook gelijk veel meer te weten over de omgeving en hoe ze eruit ziet

Bij de ik-vertelinstantie kom je dingen over de hoofdpersoon te weten, maar ook gelijk wat ze denkt, terwijl je bij de auctoriale vertelinstantie niet komt te weten wat diegene denkt, en veel meer over de omgeving te weten komt. Daarom vind ik de ik-vertelinstantie fijner omdat je je beter kan inleven in de hoofdpersoon, en soms is het ook spannender, omdat je geen informatievoorsprong hebt, terwijl je dat bij de auctoriale vertelinstantie wel hebt.

Klas 4 verwerkingsopdracht 1 open plek

Als eerste keek ik naar de omslag van het boek Herman Koch, red ons, Maria Montanelli. De omslag van het boek ziet er saai uit vind ik want je ziet alleen maar een paar schoenen en de rest is blauw. Dit boek spreekt mij niet erg aan als ik de omslag zou zien, maar de tekst die we gelezen hebben vond ik nog wel leuk.

Daarna keek ik naar de omslag van het boek Vast van Ton Anbeek, de tekst sprak mij wel aan, maar de omslag van het boek totaal niet, in rare figuurtjes is het woord vast gespeld en als ik dit boek zou zien, dan zou ik het niet meteen gaan lezen.

Als derde keek ik naar het boek De zonnewijzer, van Maarten ’t Hart en die omslag vind ik er ook betrekkelijk saai uitzien, want je ziet een paar bladeren en meer niet, het fragment dat we hadden gelezen was best leuk, maar als ik die voorkant zou zien en we zouden er niet een stukje van hebben gelezen zou ik het denk ik niet gaan lezen.

Ook keek ik naar de omslag van het het boek Een hart van steen van Renate dorrestein dat boek vind ik er niet zo vrolijk uit zien. We hadden gelezen dat de moeder in het verhaal dacht dat haar andere kinderen haar pasgeboren kind hadden gestolen van haar en daarom werd ze boos, op de voorkant zie je ook de onderkant van de baby dus je ziet wel gelijk het verband, en dit boek  spreekt mij wel aan.

Als laatste ik naar het boek Joe Speedboot van Tommy Wieringa, die voorkant ziet er een beetje raar uit want je ziet jongen(die waarschijnlijk Joe zal zijn) met de rug naar je toegekeerd met een sinaasappel op zijn schouder, als ik die voorkant zie dan vraag ik me wel gelijk af waar het boek overgaat, en het fragment dat we hadden gelezen was ook leuk, dus van alle fragmenten die we tot nu toe hebben gelezen vind ik dit boek er wel het leukst uitzien.

leesautobiografie

Ik weet niet precies wanneer ik begon met lezen, maar de boeken die ik me nog goed van vroeger kan herinneren zijn de schippers van de Kameleon, de brief voor de koning, De scheepsjongens van Bontekoe en de Kleine Kapitein. Ook boeken  van Astrid Lindgren en Roald Dahl las ik altijd veel. Vanaf de 1^e op de middelbare school lees ik veel boeken en de boeken die mij het meest zijn bijgebleven zijn series zoals  Harry Potter(J.K. Rowling), De Hongerspelen(Suzanne Collins) ,Percy Jackson(Rick Riordan), De grijze jager(John Flanagan), Gone(Michael Grant), Chaos(Patrick Ness), maar ook boeken van John Green, zoals 19 keer Katherine en Het grote misschien, vind ik leuk. Bij veel boeken begon ik met lezen en las ik hem ook in een keer uit omdat het zo spannend was, en van sommige boeken heb ik ook wel wat van geleerd. Ik lees eigenlijk overal, vooral als een boek spannend is want dan wil ik het in een keer uitlezen

De boekengenres die ik het leukst vind zijn avontuur en science fiction verhalen omdat daar altijd veel tempo in zit en spannend zijn. Boeken die ik nooit lees zijn van die probleemboeken zoals die van Carry slee omdat die gewoon zo saai en zo voorspelbaar zijn. Ik denk dat ik rond leesniveau 3 zit omdat de leerlingenkemerken wel redelijk op mij slaan, maar ik lees wel vooral voor mijn plezier.

Ik zie niet echt op tegen literatuur en lezen voor de lijst, omdat ik lezen wel leuk vind, dus dit is juist weer een nieuwe uitdaging