klas 4 verwerkingsopdracht Erik

 

Dit zijn de foto's van de kijkdoos van wout en mij. Deze kijkdoos weergeeft onze verbeelding van de Wollewei. Om te zorgen dat deze doos echt bij het boek past, hebben we de hoofdpersonages (de insecten) er allemaal ingestopt. Zo is de verwaande spin, de wesp van adel maar ook de arrogante mier aanwezig. Links zie je Erik en we hebben expres dit plaatje gekozen omdat hij hier verbaasd kijkt en al zijn avonturen ziet. Verder om de Wollewei echt levendig te maken (wat die dus ook is) hebben we wat bomen, een heuvel, een rivier en een hek toegevoegd.

klas 4 verwerkingsopdracht c beschouwing auctoriale vertelinstantie of ik vertelinstantie

Ik-vertelinstantie of auctoriale vertelinstantie

Bij het boek Een schitterend  gebrek van van Arthur Japin wordt gebruik gemaakt van de ik vertelinstantie, daar staat dit:

Zo makkelijk als ik in andere landen van Europa van de hand in de tand had geleefd zo moeizaam kreeg ik hier voet aan de grond. Voor de stad waren de gouden tijden voorbij. Er waren veel meer handen dan banen. Ik had gehoopt in mijn onderhoud te kunnen voorzien door les te geven, maar in geen van de gegoede families lukte het mij een betrekking te vinden, zelfs niet waar ik beter Frans sprak dan de huisheer zelf.

je weet gelijk veel van haar, en vooral wat ze zelf denkt. ze heeft door landen gereisd in Europa en alles wat ze verdiende gaf ze gelijk weer uit. Nu is ze ergens aangekomen waar ze weer werk probeert te vinden. Ze wil Frans geven ergens maar dat lukt niet omdat er veel meer concurrentie is. 

In het boek De schilder en het meisje van Magriet de Moor wordt gebruik gemaakt van een auctoriale vertelinstantie, er staat dit:

'Vooruit.'
Het meisje gehoorzaamde. Ze kwam door de zijdeur op de eerste verdieping naar buiten, het schavot op, bij haar bovenarmen vastgehouden door twee cipiers. Ze was gekleed in het extra goed dat men na haar duik in het water uit haar reiskistje had genomen, een rode rok, blauwgrijs onderhemd en een paarsig jak met halflange mouwen. Wel droeg ze nog haar rendierlaarsjes.

 De auctoriale verteller in De schilder en het meisje is merkbaar aanwe­zig. Zo geeft de verteller uitleg over hoe iemand zich voelt na dagenlang opgesloten te hebben gezeten. Hier kom je ook gelijk veel meer te weten over de omgeving en hoe ze eruit ziet

Bij de ik-vertelinstantie kom je dingen over de hoofdpersoon te weten, maar ook gelijk wat ze denkt, terwijl je bij de auctoriale vertelinstantie niet komt te weten wat diegene denkt, en veel meer over de omgeving te weten komt. Daarom vind ik de ik-vertelinstantie fijner omdat je je beter kan inleven in de hoofdpersoon, en soms is het ook spannender, omdat je geen informatievoorsprong hebt, terwijl je dat bij de auctoriale vertelinstantie wel hebt.