Als eerste keek ik naar de omslag van het boek Herman Koch, red ons, Maria Montanelli. De omslag van het boek ziet er saai uit vind ik want je ziet alleen maar een paar schoenen en de rest is blauw. Dit boek spreekt mij niet erg aan als ik de omslag zou zien, maar de tekst die we gelezen hebben vond ik nog wel leuk.
Daarna keek ik naar de omslag van het boek Vast van Ton Anbeek, de tekst sprak mij wel aan, maar de omslag van het boek totaal niet, in rare figuurtjes is het woord vast gespeld en als ik dit boek zou zien, dan zou ik het niet meteen gaan lezen.
Als derde keek ik naar het
boek De zonnewijzer, van Maarten ’t Hart en die omslag vind ik er ook
betrekkelijk saai uitzien, want je ziet een paar bladeren en meer niet, het
fragment dat we hadden gelezen was best leuk, maar als ik die voorkant zou zien
en we zouden er niet een stukje van hebben gelezen zou ik het denk ik niet gaan
lezen.
Ook keek ik naar de omslag
van het het boek Een hart van steen van Renate dorrestein dat boek vind ik er
niet zo vrolijk uit zien. We hadden gelezen dat de
moeder in het verhaal dacht dat haar andere kinderen haar pasgeboren kind
hadden gestolen van haar en daarom werd ze boos, op de voorkant zie je
ook de onderkant van de baby dus je ziet wel gelijk het verband, en dit
boek spreekt mij wel aan.
Als laatste ik naar het boek
Joe Speedboot van Tommy Wieringa, die voorkant ziet er een beetje raar uit want
je ziet jongen(die waarschijnlijk Joe zal zijn) met de rug naar je toegekeerd
met een sinaasappel op zijn schouder, als ik die voorkant zie dan vraag ik me
wel gelijk af waar het boek overgaat, en het fragment dat we hadden gelezen was
ook leuk, dus van alle fragmenten die we tot nu toe hebben gelezen vind ik dit
boek er wel het leukst uitzien.